Dagboek Nepal 2008

Cora Schram is student aan de Universiteit van Amsterdam. Voor haar scriptie doet ze onderzoek in Bhutanese vluchtelingen-kampen in Nepal.

Lees hieronder het dagboek van Cora:

10/07/2008
Niet het enige probleem
Na lang aandringen bij het lokale energiebedrijf, beschikt het kantoor van de coördinator van het Bhutanese Refugee Children Forum als enige ruimte in het kamp over elektriciteit. Hoewel deze energie voorziening even onbetrouwbaar is als in de rest van Nepal, heeft het dit jongerencentrum de kans gegeven een computer-project en een foto-project te starten. De elektriciteit is echter niet het enige probleem. Sinds een week zit de fotografie-specialiste van het kamp zonder werk. Zowel haar computer als de enige digitale camera waarover het kamp beschikt hebben het in één week tijd begeven. 'Ouderdom', verklaart het meisje, maar mijn geringe kennis van camera's is voldoende om de slechte kwaliteit van de camera eveneens als oorzaak aan te wijzen. Budget voor een filmrolletje voor de enige analoge camera is er evenmin. En dus staat het foto-project voorlopig stil...

Romans, zeldzaam en gewild
Het computer-project, dat volledig is uitgedacht door een 15-jarige jongen, vertoont eveneens mankementen. De tien jongeren met kennis van computers en de 'kansarme' jongeren aan wie deze kennis zal worden overgebracht, zijn al geselecteerd. Het concept, het aanleren van een vaardigheid waarmee kansarme jongeren zelf geld kunnen gaan verdienen, is eveneens uitgedacht. En ook de hal waarin de lessen zullen worden gegeven is al vrijgemaakt. Eén probleem: er is nog geen computer!

Het computer- en foto-project zijn niet de enige projecten die stuk lopen op financiële problemen en slechte voorzieningen. De verschillende bibliotheekjes in de kampen, vaak opgericht door enthousiaste en leergierige jongeren, beschikken voornamelijk over afgedankte (en door de vochtige ruimtes in zeer slechte staat verkerende) studieboeken of tijdschriften. Romans zijn zeldzaam en zeer gewild.

Inzet voor andere kinderen
Ondanks (of dankzij) de financiële en facilitaire problemen ben ik blij verrast over het grote aantal kinderen dat zich vrijwillig verzamelt in zelf opgerichte 'goede doelen clubs'. De 15-jarige woordvoerder van één van deze clubs vertelt me dat een training van het Bhutanese Refugee Children Forum over de rechten van het kind hem bewust maakte van de problemen in de kampen. Sindsdien wil hij zich inzetten voor andere kinderen, om hen te helpen eveneens bewust te worden van hun rechten. Elk van de 12 verkozen leden doneert 2 rupees (nog geen 2 eurocent) per maand. Dit geld gebruiken de kinderen voor bewustwording programma's, of als donatie aan iemand in financiële nood. “There is a saying that many drops of water make an ocean. Like that we must share our good ideas together and solve our refugee problem.”

Lees ook:
- Dagboek Cora, deel 1: Eerste ervaringen
- Dagboek Cora, deel 2: Wereldvluchtelingendag