Dagboek vrijdag 8 januari 2010

Puffend en zwetend stappen we met onze tassen en koffers in de bus onderaan de vliegtuigtrap, we zijn aangekomen in Erbil, Irak, en het is veel warmer dan ons verteld is. Een dikke jas is echt niet nodig, maar hebben we wel aan.  Nadat alle formaliteiten afgehandeld zijn brengt een andere bus ons naar de parkeerplaats, twee kilometer verderop, waar onze collega’s  staan te wachten.  Het vliegveld is op deze, en tal van andere manieren, beveiligd tegen bomaanslagen.

Aangekomen bij ons hotel zie ik overal grote betonnen blokken liggen, die ons moeten beschermen tegen autobommen. Alle hotelgasten en bezoekers moeten standaard door een detectiepoortje. De bewakers kijken ons nieuwsgierig aan. Nonchalant staan hun machinegeweren tegen de muur. Als ik goed om me heen kijk zie ik overal sporen van oorlog en geweld.

Vermoeid van de reis ga ik naar de hotelkamer en bereid me voor op de lange en zware dag van morgen.