Dagboek vrijdag 25 september

Tineke Ceelen doet tijdens haar reis door de Centraal Afrikaanse Republiek verslag in haar dagboek.

Bangui, vrijdag 25 september
Er is geen acute crisissituatie, zegt de coördinator van UN Ocha, maar van een langdurige situatie van onderontwikkeling en armoede die zo ernstig is dat de situatie veel en veel erger is dan in de ergste humanitaire crisis. De ene vertegenwoordiger van de Verenigde Naties komt met nog steviger statements dan de andere baas van het Rode Kruis die beweert dat de CAR geen bevolkingsgroei meer kent omdat net zoveel moeders sterven in het kraambed, als er kinderen levend geboren worden.

‘Welcome to hell’, maakt een derde zijn standpunt duidelijk. We horen het trieste verhaal van de moord op drie hulpverleners in het oosten van het land. Doodgeschoten terwijl ze in konvooi hulpgoederen vervoerden. In dit deel van het land neemt het aantal vluchtelingen toe. De kinderlegers van Joseph Kony’s Leger van de Heer houden zich hier op, en importeerden behalve hun jeugdige soldaten, hun gruwelen in de Centraal Afrikaanse Republiek.

‘The Lords Resistance Army as a gift from heaven’, het Leger van de Heer als een geschenk uit de hemel, merkt onze UN gesprekspartner bitter op. Sinds het Leger van de Heer in de Centraal Afrikaanse Republiek neer streek, is er internationale aandacht voor het land. En aandacht betekent hopelijk hulp, en internationale druk om tot een oplossing te komen. Joseph Kony, gezocht door het Internationaal strafhof, als godsgeschenk betitelen. Dan moet dit land er bitter slecht aan toe zijn.

 Ook de baas van de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties is allesbehalve optimistisch. Er is onvoldoende hulp, geen geld en aandacht, geen capaciteit in het land zelf, vrijwel niemand is opgeleid. De bevolking is ernstig getraumatiseerd. De toekomst ziet er heel donker uit, voorspelt de Senegalese vrouw, als er niet snel meer hulp komt. Ze laat ons een foto zien van een veertienjarig meisje. Toen ze weigerde in te gaan op de seksuele avances van een militair, beschuldigde hij haar van hekserij. De bevolking van dit ver achtergebleven land gelooft stevig in hekserij en tovenarij. De wet bepaalt bovendien dat op hekserij en tovenarij vele jaren gevangenisstraf staat. En dat is pas sinds kort. Nog slechts heel recent was dat de doodstraf.

’s Avonds eten we in een gloednieuw restaurant in de hoofdstad. Het is er werkelijk adembenemend mooi met grote hoge houten plafonds en een weelderig aangeplante tuin. Ook het menu is machtig, met veel ingevlogen ingrediënten. Grinnikend merkt onze gastheer nog op dat hij heel erg ziek geworden is na een etentje in dit peperdure restaurant.

Een paar uur later wordt mijn collega Ton heel erg ziek...